Array
(
    [Itemid] => 217
    [option] => com_content
    [catid] => 34
    [id] => 915
    [lang] => nl
    [view] => article
)
  ?>

Ik wil bij jou zitten, Pap!

Het is al weer eventjes geleden maar ik denk nog regelmatig terug aan afgelopen oudjaarsavond.

Even voor middernacht werd ons oudste kleinkind (drie en half) uit z’n bedje gehaald om mee te kunnen genieten van het vuurwerk. Nog wat slaperig en een beetje bibberend van de kou (je wordt tenslotte uit je warme bedje gehaald) was hij stilletjes tegen z’n moeder aangekropen. Naarmate de klok tikte richting de wisseling van het jaar en er wat volwassenen enthousiast de laatste seconden begonnen af te tellen, riep het kleine mannetje plotseling: 'Ik wil bij jou zitten pap' en hief hij zijn handjes de hoogte in naar z'n papa toe. Dit moment raakte me en ik zag hierin een liefdevolle knipoog van God.

Dit prachtige ventje, nog wat dromerig wakker wordend en de spanning voor het komende vuurwerk aanvoelend, riep toen het hem eventjes te spannend werd: 'Ik wil bij jou zitten pap!’

Als vanzelfsprekend riep hij om zijn vader. En de knipoog die ik van God zag was dat dit mannetje zich helemaal niet afvraagt of het wel kan? Hij vroeg zich niet af of zijn papa wel tijd voor hem had. Hij had geen gedachtenspinsels van: ‘Kan ik dit wel maken?' of …. 'Tja, m’n papa ziet me aankomen.' of …. 'Ik moet groot, stoer, sterk en dapper zijn' ….

Nee, hij vroeg zich helemaal niets af. Hij was zich op het moment dat hij het spannend vond diep van doordrongen dat zijn papa hem bescherming, veiligheid en liefde biedt. Hij weet gewoon dat hij ten alle tijden zijn vader mag aanroepen en zijn handjes naar omhoog mag uitstrekken.

Heeft hij dit gelezen? Nee daar is hij nog te klein voor. Heeft hij dit gehoord? Nee….. hij weet het gewoon. Vanaf z’n geboorte heeft hij deze basis meegekregen en wéét in alles dat wanneer hij verdrietig is, wanneer het moeilijk en/of spannend wordt, zijn vader er is!

En toen ik zag dat hij z'n handjes naar zijn vader uitstrekte en zijn vader hem daadwerkelijk in zijn armen sloot, bedacht ik me: 'En zo is God '.

Dat kostbare moment was zo mooi. Ik zag de liefde van een vader naar zijn kind en voelde tegelijkertijd de Liefde van God door mij heen stromen.

De boodschap die God me op dat moment meegaf was dat Hij ons heel graag op Zijn schoot trekt en ons Zijn onvoorwaardelijke liefdevolle bescherming wil geven die we nodig hebben.

Wat doen wij als het leven moeilijk of spannend wordt?

Het is uiteraard mijn wens voor jou dat het je in alles goed zal gaan. Mocht je toch onverhoopt in moeilijkheden, spannende, pijnlijke en/of verdrietige situaties terechtkomen, neem dan de vrijmoedigheid om bij Papa op schoot te kruipen.

Laat je alsjeblieft niet weerhouden door leugens dat je er te groot voor bent of dat je niet mag schuilen. Laat je niet leiden door gedachten dat je het zelf op moet lossen, maar neem net als dit kleine mannetje de vrijmoedigheid om je handen naar omhoog te steken en te zeggen ‘Ik wil bij jou zitten Pap!’

Ik bid je in alles Zijn liefdevolle veiligheid en bescherming toe en zegen je met de nabijheid en betrokkenheid van Jezus. Wat er ook op je pad komt, weet dat Hij groter is dan de omstandigheden. Hij is jouw altijd aanwezig zijnde Papa.

Zegen en liefs,

Leoni